Categorie archief: Romans

De vlamberken – Lars Mytting

Geplaatst in Romans door

img_6059_2f4

Volgens Lily

Aangekondigd als ‘de meeslependste roman’ van het jaar. Een boek dat ik zelf nooit uitgekozen zou hebben (wat een vreselijke voorkant), maar het ‘moest’ voor de leesclub Utrecht. Hoewel er in het begin met veel namen wordt gestrooid, grijpt het verhaal me toch aan. De zoektocht van Edouard Daireaux Hirifjell naar het hoe en waarom van de dood van zijn ouders, naar zijn oom Einar en naar de familie Winterfinch. Het verhaal speelt in Noorwegen (waar de vlamberken staan), Frankrijk en de Shetlands. Met daar tussendoor diverse liefdesverhalen.

Het is snel geschreven zo spannend dat het een echte page turner is, maar ik vind het toch wat tegenvallen in het plot. De ‘ontdekkingen’ die Edouard doet tijdens zijn speurtocht zijn geen echte ontdekkingen in de zin van dat iemand hem iets verteld of dat er bewijsmateriaal is, maar het zijn eigen invullingen en zgn. flashbacks. Hoe vaak hij wel niet ergens aan wordt herinnerd door een geur of iets dergelijks. Volgens mij kun je dat na 20 jaar echt niet meer allemaal oproepen.

Maar dat buiten beschouwing gelaten, is De vlamberken van Lars Mytting toch een heerlijk boek om te lezen. Zeker een aanrader!

Winnaar van de Noorse boekhandelsprijs 2014. Het stukje tekst voorin het boek komt uit het nummer Mr. Tambourine Man van Bob Dylan.

Fragment

‘Hier, op deze plek, zat Einar, ‘ zei ze, ‘toen ik hem voor het eerst knipte, in 1943.’

Agnes Brown rommelde in een ladekast. Draaide een groen uitgeslagen kraan open, de waterleiding knalde, spuugde roest uit. Ze spelde een schaar af. Ik keek haar vragend aan en als antwoord pakte ze een verschoten nylon cape en knoopte die om mijn nek. Zelf deed ze een bloedrood schort voor, legde haar handen op mijn schouders, en onze ogen ontmoetten elkaar in de craquelé spiegel.

‘Je lijkt op hem, ‘ zei ze. ‘Maar dat is ook niet zo vreemd.’

Ze begon me zonder waarschuwing te knippen. Snelle, secure bewegingen. Daarna legde ze de schaar weg, pakte een scheermes en begon mijn haar te snijden. Het mes maakte lange halen, elke snee liet een korte siddering in mijn haarwortels achter. Ze ving het haar op in haar hand, wreef het snel tussen haar vingers heen en weer voordat ze het op de vloer liet vallen, alsof ze het op echtheid testte. Toen begon ze te vertellen.

Titel: De vlamberken
Schrijver: Lars Mytting
Uitgever: Atlas Contact
isbn: 9789025449391

IJsberen in de woestijn – Jan Willem Smeets

Geplaatst in Romans door

thktyjl7b6_868

Volgens Lily

Het is alweer enige tijd geleden dat ik dit boek gelezen heb. Als ik zonder weer in het boek te bladeren zou moeten vertellen waar het over gaat, had ik het echt niet geweten. Zegt denk ik genoeg…  Heb wel ongelooflijke zin gekregen om een keer een maand naar Zuid-Spanje op vakantie te gaan 🙂

Fragment

Ze had geen wekker nodig. Om klokslag acht uur werd ze wakker en stond op, een kwartier later zat ze te ontbijten in Casa Blanca, weer een kwartier later was ze terug, zette de laptop aan en ging aan het werk. De eerste dagen was er heel veel overredingskracht voor nodig geweest om haar ervan te overtuigen dat ze zich niets van mij moest aantrekken als ik nog in bed lag. Zich er helemáál niets van aantrekken lukte haar niet; na een dag wist ze precies over welke traptrede ze heen moest stappen omdat die kraakte, hoe ze geluidloos de deur open en dicht kon doen, hoe ze kon voorkomen dat de luiken piepten als ze die openzette.

Titel: IJsberen in de woestijn
Schrijver: Jan Willem Smeets
Uitgever: Nieuw Amsterdam
isbn: 9789046818688

De vier maaltijden – Meir Shalev

Geplaatst in Romans door

th0olwbyg5_371

Volgens Lily

Het leuke van een leesclub is dat je boeken leest die je nooit zelf uitgekozen zou hebben. Zo kende ik de schrijver Meir Shalev helemaal niet, terwijl hij wordt gerekend tot de grootste schrijvers uit de moderne Israëlische literatuur. Maar wat een verrassend mooi boek is dit! Stop op pagina 1 al met te bedenken of alles wat beschreven wordt wel kan, maar laat je meevoeren op de fantasie van Shalev. Zedje groeit op met één moeder en drie vaders. Een boek vol over liefde en met mooie uitspraken:

  • ‘Dat is nou wat ik je zojuist heb gezegd, Zejde. Er zijn geen grote aanleidingen nodig om een vrouw lief te hebben, en de grootte van de liefde hangt nooit af van de grootte van de aanleiding. Soms is één woord dat ze zegt al genoeg. Soms alleen maar de lijn van de heup, als de stengel van een klaproos.’
  • ‘Wat zal ik je zeggen, Zejde, misschien zul je het ooit begrijpen en misschien ook nooit, maar één ding moet je weten over dat heimwee, zelfs als je het nooit zult begrijpen, en dat is dat heimwee geen reden nodig heeft.’
  • Ook leugenaars weten best dat waarheid en verzinsel niet elkaars tegenpolen zijn. Het zijn goede buren, die elkaar vragen hoe het met het leven staat en elkaar dingen lenen als de ander ze nodig heeft.
Fragment

‘Met Poerim, haar eerste Poerim in het dorp, zei ze tegen me: “Kom, Nomile, ik ga een bijzonder pak voor je maken.” Ik dacht al dat ik op zijn minst de koningin van Engeland zou worden, maar uiteindelijk naaide ze een gewoon jurkje voor me, kamde mijn haar zoals ik het nog nooit had gehad en stopte me een lappenpop in de hand. Ik vroeg haar als wat ik nu verkleed was, en zij zei: “Je bent verkleed als een ander meisje”. Dat was ook wat ik in de klas zei. Iedereen was verkleed zoals het hoorde, als koning of beroemdheid, en toen ze mij vroegen wat ik was, zei ik precies wat zij me had gezegd, dat ik verkleed was als een ander meisje. En dat met een zekere trots, zonder schaamte en met alle liefde waarmee ik besloten had van haar te houden. Want dat is de belangrijkste regel in de liefde, dat liefde een kwestie van besluiten is. Dat heb ik je al eens gezegd en ik zeg het je nog een keer. Je moet gewoon beslissen: nu is het liefde . Precies zoals ik het zeg. Nu is het liefde. Alles wat ik hoor en ruik en zie en denk, dat is liefde.’

Titel: De vier maaltijden
Schrijver: Meir Shalev
Uitgever: Anthos
isbn: 9789041414731

De verboden rivier – Chigozie Obioma

Geplaatst in Romans door

thb8lf8fmh_6d5

Volgens Lily

De verboden rivier is het debuut van Obioma die in de VS woont maar in Nigeria is opgegroeid. En dat merk je in dit boek, dat gaat over een hedendaags gezien in Nigeria dat klap na klap krijgt te verwerken. Een tragisch verhaal over vier broers die in hetzelfde gezin opgroeien maar stuk voor stuk te maken krijgen met de harde realiteit. Ik vond het een mooi boek. Soms moet je je even goed kunnen inleven dat het dagelijks leven in Nigeria anders is dan in Nederland, maar het verdriet over het uiteenvallen van het gezin in natuurlijk universeel. Deze Nederlandse uitgave is een speciale publicatie van Oxfam Novib in de serie wereldliteratuur, die hiermee talentvolle schrijvers uit Afrika, Azië het Midden-Oosten en Latijns-Amerika op de kaart wil zetten. Het boek werd genomineerd voor de Man Booker Prize 2015.

Fragment

We werden vissers toen Ikenna de week daarop uit school thuiskwam met een geweldig nieuw idee. Het was eind januari, want ik weet nog dat Boja’s veertiende verjaardag op 18 januari 1996 dat weekend was gevierd met de zelfgemaakte taart en de frisdrank die ons avondeten verving. Zijn verjaardag was altijd het begin van de ‘even-oud-maand’, de korte periode dat hij dezelfde leeftijd had als Ikenna, die op 10 februari een jaar voor hem was geboren. Ikenna’s klasgenoot Solomon had hem verteld over de geneugten van het vissen. Ikenna vertelde dat het volgens Solomon een spannend avontuur was, en ook nog de moeite waard omdat hij sommige vissen kon verkopen en zo wat kon verdienen. Ikenna was er des te nieuwsgieriger naar omdat het de mogelijkheid bood de vis Yoyodon te laten herleven. Het aquarium, dat vroeger naast de televisie stond, had onderdak geboden aan een buitengewoon mooie Symphysodon die in zijn eentje een hele kolonie van kleuren was – bruin, paars, donkerrood en zelfs lichtgroen. Vader noemde de vis Yoyodon nadat Obeme op de proppen kwam met een woord dat zo klonk toen hij de soortnaam ‘Symphysodon’ probeerde uit te spreken. Vader deed het aquarium weg nadat Ikenna en Boja, in een barmhartige poging de vis van zijn ‘vieze water’ te verlossen, die eruit hadden gehaald en hadden vervangen door schoon drinkwater.

Titel: De verboden rivier
Schrijver: Chigozie Obioma
Uitgever: De Geus
isbn: 9789044534771

 

De wolkenridder – M.M. Schoenmakers

Geplaatst in Romans door

wolkenrudder__1__921

 Volgens Lily

Soms lees je een boek waarvan je niet weet wat je er mee aan moet. De wolkenridder van M.M. Schoenmakers is zo’n boek. De hoofdpersoon verlaat zijn huis om de wereld in te trekken maar hij strandt bij het eerste het beste transformatorhuisje in zijn eigen stad, en wordt langzaamaan een zwerver. Tijdens het lezen stelde ik me steeds de vraag: Wat bezielt die man? Hij heeft iets vreemds aan z’n darmen, heeft vreemd contact met z’n vrouw en kinderen en glijdt steeds verder af. Het is een hoofdpersoon waar je je moeilijk mee kunt identificeren. Als thema voor dit boek wordt gesproken over ‘loslaten’. Tijdens de boekbespreking die we met Lily’s Literaire Leeslounge hadden over dit boek stelden we onszelf de vraag: Is het mogelijk om volledig los te laten? De meeste dachten van niet…

Er bleken toch ook erg veel losse eindjes aan het verhaal te zitten. Ging Verdegaal nou zelf weg of is hij weggestuurd door zijn vrouw? Leeft hij nog aan het eind van het boek, of is ‘ie dood? Kortom, toch niet een standaard boek, maar een doordenker.

Fragment

Want hoe twijfelziek had hij niet rondgedwaald tussen de kansen van zijn leven, de volgende kans altijd beter dan de voorgaande, op zoek naar argumenten die hout sneden en dus de weg wezen, ook als de keuze al gemaakt was en het alleen nog maar ging om spijt of geen spijt of iets schimmigs daartussenin?

Hij veerde overeind bij het horen van een ingetogen gezongen liedje en draaide zich naar het gat van de deur. Een vrouw in uniform kwam voorbij terwijl ze een karretje met schoonmaakspullen voor zich uit rolde. Verdegaal wilde zich omdraaien, maar zag toen de vrouw met karretje en al terugkeren en voor de deuropening stilhouden.
Ze had de lichtgetinte huid van een Slavische. Ze keek naar binnen, een en al glimlach, en tilde toen haar arm op om een paar tellen lang vorstelijk naar hem te zwaaien.
Hij zwaaide zonder veel animo terug. Hij herinnerde zich de blinde keus voor een huwelijk, de even blinde keus voor eerst twee en later toch drie kinderen – hoe die alle twijfel bij hem wegnamen omdat ze nu eenmaal volgens vaststaande regels gevoed en geknuffeld en gekleed moesten worden.
Maar dat gold de eerste jaren, daarna was toch weer de twijfel gekomen: met het oog op welke toekomst moesten ze worden opgevoed? Hij wist het niet, hij wist het nog steeds niet.

Titel: De wolkenvanger
Schrijver: M.M Schoenmakers
Uitgever: De Bezige Bij
isbn: 9789023492962

Vader – Karl Ove Knausgard

Geplaatst in Romans door

vader__1__a5b

Volgens Lily

Dit boek heb ik inmiddels twee keer gelezen, en ik moet eerlijk zeggen: de tweede keer was ‘ie beter. Het is een zeer mooi geschreven relaas. De schrijfstijl van Knausgård is zeer gedetailleerd, alles wordt beschreven zoals hij het ziet, en dat gaat soms wat traag. Dit boek is er één uit een serie van 6: de andere titels zijn Liefde, Zoon, Nacht, Schrijver en Vrouw. Totaal 3.500 pagina’s die het complete leven van Knausgård beschrijven. Hij noemt dit complete oeuvre Mijn strijd. Een deel van zijn familie wil na de publicatie van deze boeken niets meer met hem te maken hebben, hij is namelijk zeer eerlijk is zijn verhaal, en daar is niet iedereen in zijn familie van gediend. Deel 1 van dit boek Vader beschrijft zijn jeugd, deel 2 speelt 20 jaar later wanneer zijn vader overlijdt. Het tussenliggende stuk wordt niet besproken, daar moet je dan weer een ander deel voor lezen. Dit boek is zeker een aanrader.

Fragment

Ik zette mijn kopje neer en pakte mijn sigaret weer op, draaide me om op mijn stoel en keek naar de gate, waar al een aantal passagiers zat hoewel het nog maar een paar minuten voor vijf was.
Maar nu was het Bergen.
Er blies een ijskoude wind door me heen.
Papa is dood.
Voor het eerst sinds Yngve had gebeld, zag ik hem voor me. Niet de man die hij de laatste jaren was geweest, maar de man die hij was tijdens mijn jeugd toen we ’s winters met hem meegingen naar de buitenkant van Tromøya om te vissen, toen de wind ons om de oren gierde en het schuim van de enorme, grijze golven die tegen de rotsen onder ons kapotsloegen, opspatte in de lucht en toen hij met een lachend gezicht naar ons en zijn hengel in zijn hand de vis binnenhaalde. Dik zwart haar, een zwarte baard, het ietwat asymmetrische gezicht vol kleine druppels. Blauwe regenkleding, groene rubberlaarzen.
Dat was het beeld.
Typisch dat ik hem voor me zag in een van de situaties waarin hij oké was. Dat mijn onderbewustzijn een situatie uitkoos waarin ik genegenheid voor hem koesterde. Het was een poging tot manipulatie, blijkbaar bedoeld om de weg vrij te maken voor de sentimentaliteit van het irrationale, die zodra de poorten geopend waren, volkomen ongehinderd zou opwellen en bezit van me zou nemen. Zo werkte het onderbewustzijn, dat beschouwde zichzelf vast als een soort corrector voor de gedachten en de wil en stookte een vuurtje onder alles wat mogelijk in tegenspraak kon zijn met het heersende verstand. Maar papa had gekregen wat hij verdiende, het was goed dat hij dood was, alles in mij wat iets anders beweerde, loog.

Titel: Vader
Schrijver: Karl Ove Knausgård
Uitgever: De Geus
isbn: 9789044517194

 

Honolulu king – Anne-Gine Goemans

Geplaatst in Romans door

th_8_34b

Volgens Lily

Kees ’t Hart heeft op de cover van Honolulu King van Anne-Gine Goemans iets geschreven waar ik me zo in kan vinden namelijk: ‘Daar gaat het om in literatuur: iets schrijven wat anders is dan anders. Geestig en tragisch, scherp en ontroerend. Buitengewoon overtuigend.’ Want dat is het allemaal. Geestig zijn de beschrijvingen van de toko en de vriendschappen van de Honolulu Kings, tragisch zoals de relatie met dochter Aswani  en diens relatie met haar dochter Synne. Scherp: wat doet de vrijmetselarij met mensen? En ontroerend is vooral het liefdesverhaal tussen Hardy en zijn vrouw Caroline, van wij hij zijn hele leven zielsveel heeft gehouden, maar die nu door dementie steeds verder van hem verwijderd. Het onverwachte plot van het boek geeft veel stof tot nadenken.  Het is een op ware feiten geïnspireerd verhaal. Opgetekend met emotie en met humor. Al met al een aanrader!

Fragment

Voor de deur van de tempel kreeg Hardy een witte blinddoek om en daaroverheen werd een zwarte blinddoek geknoopt. Ook dat was geen verrassing voor Hardy, maar toch voelde hij zich extreem ongemakkelijk worden. Geblinddoekt en met gebogen hoofd werd hij door twee broeders de tempel binnengeleid. Hardy had broeder Anton eerder toevertrouwd dat hij vanwege zijn oorlogservaringen als een berg opzag tegen dit rituele onderdeel. Buigen voor de jappen met hun zwaardjes. Broeder Anton zag de parallellen en begreep zijn pijnpunten. ‘Beschouw het als een toneelstuk,’ zei hij. ‘Meer is het niet.’

Hardy hoorde van dichtbij de stem van de Achtbare Meester zeggen: ‘Gij staat hier geblinddoekt in stoffelijke duisternis om het geestelijke licht in uzelf te vinden… Keer steeds dieper in uzelf en het geheim der vrijmetselarij zult gij in uw hart ontdekken…’

Hardy was zo gegrepen door angst dat de woorden niet bij hem binnenkwamen. Zijn hartpompfunctie leek ontregeld, alsof de thermostaat op hol was geslagen. Koud en warm wisselden zich in hoog tempo af. Drie reizen stonden nog op het programma van zijn initiatie. Het is een toneelstuk, hield Hardy zichzelf voor, maar de beproevingen voelden als een enkeltje bezettingstijd. Met de blinddoeken klam van transpiratievocht moest Hardy over hindernissen in de tempel stappen, terwijl de aanwezige broeders hels kabaal maakten. Hardy zocht dekking en lag onder zijn bed. Hij hoorde de vliegtuigen van de jappen laag over hun huis in Malang bulderen.

Titel: Honolulu King
Schrijver: Anne-Gine Goemans
Uitgever: Ambo|Anthos
isbn: 9789041425225

 

 

 

 

De kinderwet – Ian McEwan

Geplaatst in Romans door

th22V8K5QN_706

Volgens Lily

Ian McEwan heeft met De kinderwet weer een mooi boek geschreven over hoe één enkele beslissing het leven van iemand kan veranderen. Kan een rechter een beslissing van zowel de ouders als het kind van 17 jaar naast zich neerleggen? Met welke argumenten is dit geoorloofd? In dit boek willen de ouders die Jehova-getuigen zijn, niet dat hun zoon een levensbehoudende behandeling ondergaat waarbij hij bloed toegediend krijgt. Of toch wel?  En wat vindt de jongen in kwestie er zelf van. Het ziekenhuis spant een rechtzaak aan tegen de ouders en de jongen. Hoe gaat een rechter om met een dergelijk dilemma. Zeker een aanrader.

Mooi citaat: “Achter in oktober. De klokken werden teruggezet, waarmee een uitgeput jaar aan zijn slotetappe begon, en de duisternis viel in.”

Op pagina 148 wordt gesproken over ‘kipperpaté’, eerst dacht ik dat het een typefout was, kipper blijkt echter een op een bepaalde manier gerookte haring te zijn. De Engelsen verstaan er een koud gerookte vis onder. In Nederland is kipper de benaming voor een warm gerookte haring.

Een ander mooi boek van Ian McEwan is Aan Chesil Beach.

Fragment

‘Het is een fundamenteel recht van volwassenen om een medische behandeling te weigeren. Wie een volwassene tegen zijn wil behandelt, is strafbaar wegens toebrenging van lichamelijk letsel. A is bijna op de leeftijd dat hij zelf mag beslissen. Dat hij bereid is om te sterven voor zijn godsdienstige overtuiging, bewijst hoe diepgeworteld deze zijn. Dat zijn ouders bereid zijn om vanwege hun geloof een innig geliefd kind op te offeren, toont de macht van de leer die de Jehova’s getuigen aanhangen.’

Weer zweeg ze en de publieke tribune wachtte af.

‘Juist deze macht stemt mij tot nadenken, want A heeft op zijn zeventiende nog maar weinig anders leren kennen in de woelige wereld van de godsdienstige en wijsgerige denkbeelden. Het behoort niet tot de werkwijzen van deze christelijke sekte om open discussie en verschil van mening aan te moedigen binnen de gemeente als geheel, die zij – typerend, zouden sommigen misschien zeggen – als “de grote schare” aanduidt. Ik geloof niet dat A’s mening , zijn opvattingen, geheel de zijne zijn. Zijn jeugd was een onafgebroken eenzijdige blootstelling aan een krachtig wereldbeeld en daar kan hij alleen maar door geconditioneerd zijn. Het komt zijn welzijn niet ten goede om onnodig een pijnlijke dood te sterven en zo een martelaar voor zijn geloof te worden. De Jehova’s getuigen hebben net als andere godsdiensten en helder idee van dat wat ons na de dood te wachten staat en ook hun voorspelling van het einde der tijden, hun eschatologie, zijn overtuigd en heel gedetailleerd. Deze rechtbank heeft geen standpunt over het hiernamaals, dat A hoe dan ook op een dag zelf zal ontdekken, of niet zal ontdekken.

children_act_951

De kinderwet is verfilmd met Emma Thompson in de hoofdrol

Titel: De kinderwet
Schrijver: Ian McEwan
Uitgever: De Harmonie
isbn: 9789076174389

 

 

Leeslounge 5 januari 2016

Geplaatst in Romans door

Op dinsdag 5 januari 2016 vindt de tweede bijeenkomst plaats van de Leeslounge. Voor 5 januari lezen we het boek Vader van Karl Ove Knausgård. Dit boek is het eerste deel uit de reeks Mijn strijd, het autobiografische leven van Knausgård dat hij in zes delen aan het papier toevertrouwde. Knausgård heeft in Zweden waar hij woont (hij komt van origine uit Noorwegen) inmiddels een popsterrenstatus bereikt. Met zijn boeken verovert hij langzaamaan de hele wereld.

 

Wanneer je het leuk vind om aanwezig te zijn bij de boekbespreking op 5 januari (van 20.00 tot 22.00 uur in Gouda), stuur dan een mailtje naar anitaootjers@hotmail.com. Je ontvangt dan nog wat meer informatie.

th_5_658

De belofte – Andrea Bajani

Geplaatst in Romans door

thL1QC1STE_74f

Fragment

Als ik hem vroeg wat er was gebeurd toen ze in Rusland waren, zei hij Dat vertel ik je nog wel eens, en praatte vervolgens verder over die lange weg die ze hadden afgelegd, dat dát het meest verschrikkelijke was, dat ze er daarom ook boeken over hadden geschreven. En thuis las ik die boeken van kaft tot kaft, ik bekeek de tientallen foto’s die erin stonden, die mierenhoop in het wit, de ingevallen gezichten, allemaal met gaten aan weerszijden van hun neus, de ogen die er niet meer waren, de oorlog die alleen maar een oorlog tegen de kou leek. De dingen die in die boeken stonden waren ook de dingen die Olmo me vertelde, soms zelfs dezelfde gebeurtenissen, in eendere bewoordingen, dingen hij niet persoonlijk had meegemaakt maar die hij zich had toegeëigend door erover te praten, een vrouw die hem had gered en hem te drinken had gegeven, een hond die ze, het arme beest, hadden opgegeten omdat ze honger hadden, en hij was niet eens vals geweest. En zelfs de brug bij Nikolajevka waarover hij me tientallen keren had verteld, de belangrijkste van alle veldslagen, doden en gewonden, de moed, de angst en altijd weer de kou, in Nikolajevka was hij nooit geweest. Maar hij wilde niet in de marge van de geschiedenis staan, Olmo, en daarom had hij andermans geschiedenis tot de zijne gemaakt.

 

Volgens Lily

Een moeilijk te beoordelen boek: er zitten pareltjes van zinnen tussen, alleen het verhaal verveeld tijdens het lezen. Veel gebeurtenissen in het boek lijken nergens op af te gaan. Van veel personen uit het boek weet je niet precies waarom ze bepaalde dingen doen. Wist je trouwens dat er iets buiten Moskou een nep-Kremlin staat waar je snel een foto van kunt maken (of een selfie?).