Tirza – Arnon Grunberg

tirza.jpg

Boek versus Film

Volgens Lily

Voor mijn studie Bewerkte boeken las en zag ik onlangs Tirza. Het boek dat de Libris Literatuurprijs 2007 won en geschreven is door Arnon Grunberg verscheen in 2006 en stond direct in de belangstelling omdat Grunberg eens niet schreef over een moeder-zoonrelatie. Tirza gaat namelijk over de verhouding tussen Jörgen Hofmeester en zijn dochter Tirza. Jörgen heeft nog een dochter maar die zit in Frankrijk een bestiert tot zijn grote verbazing en ergenis een bed & breakfast. Zijn vrouw is er vandoor met een ander en woont op een woonboot. Jörgen en Tirza wonen samen en dat bevalt hem prima. Tot de dag dat Tirza haar eindexamenfeest viert en alles anders wordt. Zijn vrouw komt terug en op dat feest ontmoet Jörgen de vriend van Tirza: Choukri. Een alleraardigste Marokkaanse jongen. Maar toch zit het Jörgen niet lekker, want Choukri lijkt op Mohammed Atta, de man die verantwoordelijk wordt geacht voor het ongeluk met de Twin Towers in New York. En Jörgen is niet in staat om dit los van elkaar te zien. Hofmeesters leven lijkt volmaakt maar ‘In werkelijkheid is deze Lul Lampekatoen aan het eind van zijn Latijn’ (uit recensie van Arjan Peters in de Volkskrant). En dat beschrijft Grunberg fantastisch! Tirza gaat met Choukri op vakantie naar Namibië, Jörgen krijgt geen contact meer met haar en besluit haar ter plekke te gaan zoeken.

In de film wordt de rol van Jörgen Hofmeester zeer goed gespeeld door Gijs Scholten van Aschat, die van Tirza door Sylvia Hoeks en Choukri wordt gespeeld door Nasrdin Dchar. Waar het boek een redelijk chronologisch verloop kent, speelt de film met twee verhaallijnen die door elkaar getoond worden: de zoektocht naar Tirza in Namibië en het eindexamenfeest. Continu wordt er geschakeld tussen beide plekken. Noch in het boek noch in de film wordt vertelt wat voor verschrikkelijks zich afspeelt. De ontmoeting met het Afrikaanse meisje Kaisa is in de film veel sterker aangezet, waarschijnlijk omdat ze daar een gezicht heeft. Het hele deel in Namibië heeft in de film overigens een groter aandeel dan in het boek.

Ik vind het een mooie verfilming. De band tussen Tirza en Jörgen komt in beide goed naar voren. In dit geval vind ik de film net zo mooi als de film!

Fragment

Liefde was dan wel een woord dat minder betekende dan vroeger – vrijwel alle woorden betekenden minder dan vroeger – maar er zaten consequenties vast aan een halve eeuw leven, en ruim een halve eeuw leefde Hofmeester nu al. Je liet sommige mensen binnen, je gaf hun voedsel en een bed. Verantwoordelijkheidsgevoel, een diep, alles doordringend verantwoordelijkheidsgevoel, dat had het leven bij hem achtergelaten.
Hij was ingesteld op het samenwonen met Tirza. Ingesteld op het grote lege huis waarin hij rustig kon rondscharrelen zonder veel anderen tegen te komen. De afwezigheid van een partner was geen vloek gebleken, maar vrijheid. Hij was samen met zijn kind. En het was alsof het zo moest zijn, alsof het zo hoorde. Onafscheidelijk waren ze, het kind en hij. Soms wist ze al wat hij ging zeggen nog voordat hij had gesproken. De jongens die hij van tijd tot tijd in de badkamer had aangetroffen, waren niets dan passanten.

arnon grunberg

Titel: Tirza
Schrijver: Arnon Grunberg
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
isbn: 9789038894058
Advertenties

Vader – Karl Ove Knausgard

vader__1__a5b

Volgens Lily

Dit boek heb ik inmiddels twee keer gelezen, en ik moet eerlijk zeggen: de tweede keer was ‘ie beter. Het is een zeer mooi geschreven relaas. De schrijfstijl van Knausgård is zeer gedetailleerd, alles wordt beschreven zoals hij het ziet, en dat gaat soms wat traag. Dit boek is er één uit een serie van 6: de andere titels zijn Liefde, Zoon, Nacht, Schrijver en Vrouw. Totaal 3.500 pagina’s die het complete leven van Knausgård beschrijven. Hij noemt dit complete oeuvre Mijn strijd. Een deel van zijn familie wil na de publicatie van deze boeken niets meer met hem te maken hebben, hij is namelijk zeer eerlijk is zijn verhaal, en daar is niet iedereen in zijn familie van gediend. Deel 1 van dit boek Vader beschrijft zijn jeugd, deel 2 speelt 20 jaar later wanneer zijn vader overlijdt. Het tussenliggende stuk wordt niet besproken, daar moet je dan weer een ander deel voor lezen. Dit boek is zeker een aanrader.

Fragment

Ik zette mijn kopje neer en pakte mijn sigaret weer op, draaide me om op mijn stoel en keek naar de gate, waar al een aantal passagiers zat hoewel het nog maar een paar minuten voor vijf was.
Maar nu was het Bergen.
Er blies een ijskoude wind door me heen.
Papa is dood.
Voor het eerst sinds Yngve had gebeld, zag ik hem voor me. Niet de man die hij de laatste jaren was geweest, maar de man die hij was tijdens mijn jeugd toen we ’s winters met hem meegingen naar de buitenkant van Tromøya om te vissen, toen de wind ons om de oren gierde en het schuim van de enorme, grijze golven die tegen de rotsen onder ons kapotsloegen, opspatte in de lucht en toen hij met een lachend gezicht naar ons en zijn hengel in zijn hand de vis binnenhaalde. Dik zwart haar, een zwarte baard, het ietwat asymmetrische gezicht vol kleine druppels. Blauwe regenkleding, groene rubberlaarzen.
Dat was het beeld.
Typisch dat ik hem voor me zag in een van de situaties waarin hij oké was. Dat mijn onderbewustzijn een situatie uitkoos waarin ik genegenheid voor hem koesterde. Het was een poging tot manipulatie, blijkbaar bedoeld om de weg vrij te maken voor de sentimentaliteit van het irrationale, die zodra de poorten geopend waren, volkomen ongehinderd zou opwellen en bezit van me zou nemen. Zo werkte het onderbewustzijn, dat beschouwde zichzelf vast als een soort corrector voor de gedachten en de wil en stookte een vuurtje onder alles wat mogelijk in tegenspraak kon zijn met het heersende verstand. Maar papa had gekregen wat hij verdiende, het was goed dat hij dood was, alles in mij wat iets anders beweerde, loog.

Titel: Vader
Schrijver: Karl Ove Knausgård
Uitgever: De Geus
isbn: 9789044517194