Literalicious/Culinaire scènes

Basisboek Japan van Aya Nishimura

De Basisboeken van China, India, Korea en Thailand waren er al en nu is er ook het Basisboek Japan. Een boek met Japanse recepten, uitleg over de Japanse keuken en basistechnieken zoals: Zo maak je gestoomde rijst. Want ik weet niet hoe het met u zit, maar mijn sushirijst is het nou net nooit helemaal. Nu hoorde ik tijden geleden al dat wanneer je als kok wordt aangenomen bij een goed restaurant in Japan, je eerst jaren bezig bent om rijst goed te leren koken voordat je promotie krijgt. Dus er is nog hoop. Bij 24 Kitchen kijk ik al weken naar Miljuschka Witzenhausen die een heerlijke reis maakt door Japan op zoek naar de echte Japanse keuken. Wat ik haar daar zie eten, komt niet voor in dit boek, maar daar is het dan ook een basisboek voor.

basisboek japan

Het kookboek

De Japanse keuken verschilt toch duidelijk met die van andere Aziatische landen, en dat is voornamelijk te merken aan het gebruik van specerijen. Of liever gezegd, aan het niet gebruiken van specerijen. De basisingrediënten voor de Japanse keuken zijn sojasaus, miso, azijn, suiker, zout, sake, dashi en mirin. De combinatie van deze acht smaken in verschillende verhoudingen met daarbij verse ingrediënten zorgen voor de essentie van de Japanse keuken. De gerechten in dit basisboek zijn onderverdeeld in snacks, bijgerechten, komgerechten (natuurlijk erg populair momenteel), hoofdgerechten, smaakmakers, nagerechten en drankjes.

Uitgeprobeerd

Op het menu stond Ochazuke oftewel Zalm met theebouillon. Gemaakt van verse zalmfilet die besprenkeld wordt met sake en daarna ingewreven met zout en een nacht de koelkast in gaat (of in ieder geval 5 uur). Daarna gaat de zalm op de grill. Gestoomde rijst gaat in een kom, de zalm wordt uit elkaar getrokken en samen met in dunne reepjes gesneden verse gember, geroosterd wit sesamzaad, verkruimelde geroosterde nori en wasabi op de rijst gelegd en overgoten met hete groene thee (van verse blaadjes natuurlijk). Het is leuk om het maken, en ziet er mooi uit, maar heeft ondanks de wasabi toch en vlakke smaak. Als bijgerecht maakte ik Sperziebonen met sesamdressing. Tip bij dit gerecht is dat ondanks dat je sesamzaad vaak geroosterd koopt, het toch lekker is om het zelf nog even kort te roosteren omdat dit extra geur en smaak aan het gerecht geeft. Deze (afgekoelde) sesamzaadjes gaan samen met lichte basterdsuiker en sojasaus in een vijzel totdat er een dressing ontstaat. Roer deze dressing door de geblancheerde sperziebonen. Erg lekker!

Mening

Het boek ziet er mooi uit. En zo’n serie van dezelfde soort kookboeken in de kast te hebben staan over allemaal verschillende landen is voor menig foodie een feest. Maar door er uit de koken blijkt dat de gerechten niet allemaal even nauwkeurig zijn opgesteld, of dat de smaak niet helemaal is zoals je het verwacht. Maar goed, wanneer je het een keer uitprobeert en zelf even de aanpassingen die je wenst erbij schrijft, heb je toch de volgende keer een heerlijk Japans gerecht op tafel staan, en dat maakt indruk. Ik ga binnenkort de zelfgemaakte teriyakisaus uit het boek maken, want dan hoef ik dat ook niet meer uit een potje te halen. Én ik ga maar weer eens aan de slag met de sushirijst 😉

Deze recensie verscheen ook op de site van I Love Food & Wine.

Van Provence tot Pondicherry – De Franse Wereldkeuken door Tessa Kiros

Tessa Kiros is geen onbekende op het gebied van kookboeken. Ze schreef er al vele. Reizen zit Tessa Kiros in het bloed. Met een Finse moeder en een Grieks-Cypriotische vader is een mix van culturen haar niet vreemd. Geen enkele uitgever wilde haar eerste kookboek uitgeven, dus deed ze het maar zelf, wat leidde tot een bestseller. In twaalf jaar tijd volgden acht boeken, waaronder een over de Griekse keuken, eentje over de Portugese en over de Venetiaanse. Inmiddels woont Kiros in Toscane en ook in La Dolce Vita kan ze haar hart ophalen op culinair gebied. Deze maand verscheen haar nieuwe boek: De Franse Wereldkeuken.

image - 2021-03-27T163620.791

Het kookboek

De Franse Wereldkeuken bevat gerechten uit de volgende plekken op de wereld waar de Fransen een invloed hebben of hebben gehad: de ProvenceGuadeloupeVietnamPondicherryLa Réunion en Normandië. Ieder hoofdstuk begint met een verslag van Tessa Kiros’ bezoek aan dit gebied en wat ze daar zoal aantrof aan o.a. ingrediënten en recepten. In de ruim 150 uiteenlopende recepten uit het kookboek tref je de specifieke keukens van deze gebieden aan. Opvallend is dat uit iedere streek een mosselrecept in het boek in opgenomen. Kiros zal ervan houden.

Uitgeprobeerd

‘Kip, het meest veelzijdige stukje vlees, kip!’ Wie kent de slogan en de uitermate grappige sketch van Jeroen van Koningsbrugge niet (alleen ’jeroen’ en ‘kip’ op Youtube en je ziet hem al). En wat mij betreft helemaal waar. Ik ben dol op kip, en door de vele verschillende recepten waarin je kip kunt gebruiken, verveelt het nooit.

Kip met mango Uit De Franse wereldkeuken koos ik het recept Poulet au mangue (Kip met mango) afkomstig van La Réunion, een eiland in de Indische Oceaan. Een eiland waar veel vruchten (waaronder de mango) te vinden zijn maar ook kaffirlimoenen, vanille, donkere suiker en tamarinde. Voor het recept Poulet au mangue gebruikte ik een hele kip die ik in acht stukken sneed. Eenmaal goed aangebakken in de olie voegde ik een grote rode ui toe en een puree (uit de vijzel) van knoflook, gember en chilipepers. Samen met wat nootmuskaat en gemalen kruidnagel stoof de kip verder. Er gaan twee grote, rijpe, ontvelde tomaten bij (ik gebruikte vleestomaten) die voor de saus gaan zorgen. Het laatste kwartier gaat de in stukken gesneden rijpe mango erbij en pruttelt het geheel nog even lekker door. Vlak voor het opdienen voeg ik nog wat verse koriander toe en laat alles van het vuur af nog even nagaren. Echt een heerlijk gerecht! Gewoon opdienen in de braadpan met wat lekkere groente erbij en voilà, on peut manger!

Mening

Toen ik het boek in handen kreeg dacht ik in eerste instantie met een typisch dertien in een dozijn kookboek te maken te hebben. Maar wat heb ik me daarin vergist! Een heerlijk boek, dat je niet alleen pakt voor een recept, maar waar je het hele verhaal achter de recepten en de plekken op de wereld waar deze gerechten vandaan komen kunt lezen. En dat alles voorzien van zeer fraaie foto’s. Wat krijg ik een zin om te gaan reizen en ontdekken! Even kijken wat een ticket La Réunion kost…

Deze recensie verscheen eerder op de website van I Love Food & Wine waar ik regelmatig kookboekrecensies voor schrijf. Daar kun je ook het recept vinden van dit lekkere gerecht.


Aan Rue Tatin & Tarte Tatin

Wonen en koken in een Frans stadje. Wie wil dat nou niet? De Amerikaanse Susan Herrmann Loomis en haar man Michael vertrokken begin jaren 90 naar Louvriers in Normandië om een nieuw leven te beginnen in een oud vervallen klooster naast de kerk. Het is natuurlijk een clichéverhaal: verbouwing (grotendeels door Michael zelf uitgevoerd) loopt tegen, Fransen zijn bot of nog botter, maar de heerlijkste Franse producten en de Franse keuken lopen ook als een leidraad door het boek, wat Aan Rue Tatin en het vervolg: Tarte Tatin fijn maakt om te lezen. Loomis beschrijft hoe haar kookschool (die er nog steeds is) met veel te nemen hobbels een start krijgt en zeer succesvol wordt. En hoe het gezin worden opgenomen in het Franse leven. Heerlijk om te lezen zijn de passages dat Susan naar Parijs gaat om daar boodschappen te doen of andere zaken af te handelen. Hoe zij net als ik kan genieten van dat Parijse leven.

image (8).png

Deze uitgave die twee eerder verschenen boeken bundelt, bevat naast het verhaal meer dan 75 recepten, natuurlijk ook van verschillende Tartes Tatin. Deze recepten staan uitgebreid beschreven na ieder hoofdstuk waar dat desbetreffende gerecht in voorkwam. Allemaal super Frans natuurlijk: Eendenborst met cider (Magret de canard au cidre), Rogsalade (Salade d’ail de raie), Kleine gepofte aardappelen met room (Pommes de terre en robes de champs) of Appels gevuld met geitenkaas en prei (Pommes farcies au fromage de chèvre et aux poireaux). Wie gaat hier nu niet van watertanden? 


De kracht van kruiden is het nieuwste leeskookboek van Peter Lute

Al jaren zijn de moestuintjes van ’s lands grootste kruidenier niet aan te slepen. Mensen vinden het prachtig om zelf kruiden te kweken. Ook de verse varianten die in potten te koop zijn op markt en in winkels doen het goed. Het past in het beeld dat mensen graag precies willen weten waar het eten dat ze in hun mond stoppen vandaan komt. Dus ook de kruiden en specerijen die smaak geven aan ons eten. Peter Lute, die zichzelf nog net geen kruidenmessias noemt, heeft er een heel (kook)boek over vol geschreven: De kracht van kruiden. 

kracht_van_kruiden_575

Lute was tot half 2016 bedenker en kok van restaurant Lute in Amstelveen, maar veranderde vorig jaar het concept omdat hij wil blijven innoveren en pionieren. Hij ‘ontwierp’ De Kruidfabriek waar kruiden (voornamelijk uit eigen tuin en kas) een belangrijke rol spelen. Een restaurant waar je ook gewoon langs kunt gaan om een klein gerechtje te eten in plaats van een heel diner; een trend die ook weer helemaal van deze tijd is, net als de moestuintjes. 

Het kookboek

Het nieuwe boek van Lute bestaat uit vier delen. In het eerste deel worden de kruiden en specerijen behandeld waar Peter het liefst mee werkt. Onderverdeeld in zachte kruiden, harde kruiden, specerijen en gemengde specerijen. In het tweede deel wordt een algemeen advies gegeven over hoe je deze kruiden en specerijen het beste kunt gebruiken. Daarna vind je in deel drie de basistechnieken van het bereiden van vlees en vis aan. Om vervolgens in deel vier de recepten van Lutes hand aan te treffen. Maar wanneer je bij de recepten aankomt, heb je wel al een derde van het boek gehad. Zoveel informatie wordt er gegeven. Een heerlijk ‘lees’boek dus.

Aan de slag

Omdat er nog volop asperges in de schappen lagen, koos ik voor het gerecht Aspergeblini met bearnaisesaus. Dat je hier niet zo maar met een kok te maken hebt, maar met een gerenommeerde chef-kok, blijkt direct wanneer je begint met het recept. Want eenvoudig is het niet, dus trek er wat tijd voor uit. De klassieke bearnaisesaus (een botersaus met dragon) vergt precisie om het de goeie textuur te geven, de mijne was wat te vloeibaar, maar smaakte wel goed. De groene asperges worden eerst even geblancheerd en vervolgens gehalveerd en op de bodem van een koekenpan gelegd, hier overheen wordt een blinibeslag gegoten. Het geheel staat eerst even op het vuur om vervolgens af te bakken in de oven (gebruik dus wel een ovenbestendige koekenpan). Wanneer de blini aan de bovenkant droog is, is het gerecht klaar. Draai de blini om op een platte schaal. Het gerecht ziet er prachtig uit!Geserveerd met de bearnaisesaus en in mijn geval een stukje kabeljauw was het een zalige hoofdmaaltijd. Het boek geeft aan dat het ook als voorgerecht zou kunnen dienen voor 2 personen, maar dit is veel te veel.

Volgens Lily

Wanneer je meer wilt weten over kruiden en specerijen in gerechten, is het een prima boek. Je leest alles over wetenswaardigheden van diverse soorten, geur en smaak, en culinair gebruik. Wanneer je even snel een gerecht wilt maken is het niet geschikt, daar is het boek niet voor bedoeld. Achterop het boek staat een quote van Lute:

‘Een perfect gegaard stukje vlees of vis is natuurlijk een genot, maar de echte nuance breng je aan met kruiden en specerijen. Daarmee kun je oneindige smaaklagen bouwen.’

En zo is het maar net.

Deze recensie verscheen eerder op de website van I love food & wine waar ik regelmatig kookboekrecensies voor schrijf.


Kookboek Simple Food van Sergio Herman

De documentaire Fucking Perfect van Sergio Herman maakte enige jaren geleden diepe indruk op me. Het leven van Herman leest als een spannend jongensboek. Onlangs verscheen op het platform van I love food & wine mijn recensie van zijn nieuwste kookboek: Simple Food. Ik kookte daar een heerlijke curry uit, die sindsdien vaker bij ons op tafel staat.

cover-sergio-herman__1__7c3

Kijk voor de volledige recensie op de website van I love food & wine waar ik regelmatig kookboekrecensies voor schrijf.


Kookboek Estômago, culinair script

img_4579__1__6d5

Soms hebben mensen zo’n leuk idee dat je het de hele wereld zou willen vertellen en laten meemaken. Zo’n idee is Cinema Culinair in Rotterdam. Heerlijk eten en drinken, gelijktijdig een topfilm bekijken en perfect getimed dezelfde gerechten proeven die op dat moment in de film te zien zijn. Volgens de bedenkers is het een uit de hand gelopen hobby. Maar inmiddels hebben ze van 25 films een culinair script gemaakt. Het enige script dat in boekvorm is verschenen is naar aanleiding van de film Estômago.

Het kookboek
Het boek bevat naast een DVD met de film een uitleg van de menu’s en een scriptklok. De meeste foto’s in het boek zijn zogenaamde filmstills (afbeeldingen uit de film). Het boek heeft een mooie, moderne opmaak, sommige recepten zijn stap-voor-stap te volgen aan de hand van foto’s. Verder staan er mooie fooduitspraken in, zoals: Simpele recepten zijn als een schilderij van Picasso, simpel maar intens.

img_4582_2_be1

Uitgeprobeerd
Afgelopen zomer was ik enige weken in Italië en at daar bij Locanda dalla Nonna, een ristorante in het plaatsje Montemarcello een heerlijk Linguine Puttanesca. Zalig, zoals ze dat alleen in Italië kunnen maken. Bij mijn goede voornemens (ik heb altijd een lijst goede voornemens ná de zomervakantie, nooit op 1 januari) schreef ik: Pasta Puttanesca maken thuis. Toen ik na de vakantie door het boek Estômago bladerde op zoek naar een mooi recept om te maken trof ik op de scriptklok bij 1.00.07 het recept van een Pasta Puttanesca aan! Dus de keus was makkelijk.
Hoewel de Pasta Puttanesca (of zoals het in de volksmond heet ‘hoerenpasta’) niet hetzelfde smaakte als in Italië (maar dat zal te maken hebben met het weer en de heerlijke vakantiesfeer), was het een geslaagd recept. Zelf zou ik iets minder olijven en iets meer kappertjes in het gerecht stoppen en linguine vind ik toch net iets lekker smaken dan een penne pasta, maar het is een heerlijk, eerlijke pasta. Makkelijk te maken en snel klaar. Een ander lekker recept is die van de coxinhas, de Braziliaanse variant van de bitterbal gemaakt van kip, pesto, hardgekookte eieren en pijnboompitjes. Heerlijk.

Mening
Dit is natuurlijk geen kookboek zoals je dat normaal aantreft. Maar wat een leuk boek! Je krijgt echt zin om een groep vrienden op te trommelen en een datum te prikken om een eigen Cinema Culinair te organiseren. Het boek is zeer compleet, naast de recepten met de tijden tot op de seconde nauwkeurig erbij wanneer het geserveerd moet worden, bevat het ook een compleet draaiboek, tips voor een Braziliaanse keukenstijl en voor de kleding. Het is zelfs mogelijk om de lolly’s die in de film geserveerd worden (alleen aan de dames) te bestellen. Het boek bevat tot slot ook nog een interview met de regisseur van de film: Marcos Jorge. En raad eens wat zijn favoriete gerecht uit het boek is? Precies!

Deze recensie verscheen eerder op de site van I love food & wine.


 Rode rozen en tortilla’s

th_21_604

Jaren geleden las ik Rode rozen en tortilla’s van Laura Esquivel. Bij het rondstruinen op Marktplaats kwam ik de luxe culinaire editie van dit boek tegen dat ik direct heb aangeschaft.

In Rotterdam vindt sinds enige tijd Cinema Culinair plaats: er wordt een film gedraaid waar veel in gegeten wordt, en gelijk met de acteurs op het scherm eten de gasten die naar de film kijken hetzelfde gerecht. Echt waanzinnig leuk!

Ossip-test_64c.jpg

Zo keek ik onlangs met 150 andere enthousiastelingen naar Coma agua para chocolate, de film die in de jaren 80 van Rode rozen en tortilla’s werd gemaakt.

thT154PA9X_cf8

Maar liefst 8 gerechten werden ons – in het donker – voorgezet. Zoals bruidstaart, kwartels in rozenblaadjes en bruine bonen met chili à la Tezcucana (vooral deze laatste was heerlijk!). Wat een aparte ervaring was dit. En wat waanzinnig goed georganiseerd door de mensen van Cinema Culinair. Er staan nog veel meer leuke films op het programma, kijk voor de volledige agenda op de website http://www.cinemaculinair.nl

thKCTOX3O4_456.jpg


Eat Pray Love (Eten Bidden Beminnen)

eat-pray-love-book-cover_440

Als er één boek is waarvan ik na jaren nog precies weet wat voor gevoel het me gaf toen ik het las, is het wel Eten Bidden Beminnen van Elizabeth Gilbert. Hoeveel vrouwen zouden dit graag eens doen: een paar maanden alles achter je laten om over de wereld te reizen en overal interessante mensen te ontmoeten. De eerste stop van Gilbert in het boek nadat haar huwelijk op de klippen is gelopen is Rome in Italië.
Culinaire scène:
Het eerste gerecht dat ik at in Rome had niet echt veel om het lijf. Gewoon wat huisgemaakte pasta (spaghetti carbonara) met als extra gesauteerde spinazie en knoflook. (De grote romantische dichter Shelly schreef eens een geschokte brief aan een vriend in Engeland over de Italiaanse keuken: ‘Jongedames van goeden huize eten hier zowaar – je raadt het nooit – KNOFLOOK!’) Ook nam ik één artisjok, gewoon om te proberen; de Romeinen zijn namelijk verschrikkelijk trots op hun artisjokken. Dan was er nog bij wijze van knalverrassing een gratis bijgerecht dat de serveerster me als bonus bracht – een portie gebakken courgettebloesem met een beetje zachte kaas erin (zo voorzichtig bereid dat de bloemen waarschijnlijk niet eens merkten dat ze niet meer aan hun ranken zaten).

thYWSY22IR_9b1

Dit boek is verfilmd met Julia Roberts en Javier Bardem in de hoofdrollen.

thLPG41DP9_779

Net als het boek was ook de film een groot succes. Ondanks dat het boek geen literaire prijs heeft ontvangen heeft het wel twee jaar op de bestsellerlijst van de New York Times gestaan. Deze krant riep Gilbert uit tot één van de 100 invloedrijkste auteurs van deze eeuw. Oprah Winfrey is een groot fan van het boek en van Gilbert. Ze werken al vele jaren nauw samen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s