Grillroom Jeruzalem – P.F. Thomése

image (9).png

Volgens Lily

Eind 2010 reisde P.F. Thomése door Israël en de Palestijnse gebieden op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook in gezelschap van Antoine Bodar, Rosita Steenbeek en Jan Siebelink. Wat Thomése daar meemaakte beschrijft hij in zijn fantastische boek Grillroom Jeruzalem. Volgens recensent Arjan Fortuin van het NRC de beste roman van 2010. Het boek hangt aan elkaar van fantastische zinnen en passages. Neem alleen de openingszin al:

Op het vliegveld Ben Gurion loop ik Frans Weisz tegen het lijf, wat mij het gevoel geeft dat Israël nog net binnen de grachtengordel valt.

De zotheid van de troosteloe situatie aldaar weet Thomése magnifique te omschrijven en hij legt daarmee de vinger op de zere plek. Het werd voor hem een onvergetelijke ervaring.

Heimwee naar de plek waar je al bent – dan kom je pas echt nooit meer thuis.

Ook het gezelschap waarmee Thomése de reis maakte, wordt mooi neergezet.

Rosita komt de trap af schrijden, en ik denk: uit welke film komt dit ook al weer? Dat heeft ze nu eenmaal over zich, nog steeds after all these years.

Heb je dit boek nog niet gelezen? Zeker doen!

Fragment

Het graf van Yasser Arafat maakt veel goed. Een topgraf. Hier ligt een held, een winnaar, een kampioen, een staatsman, een koning der mensen. Dit graf straalt succes uit en vooruit: daadkracht. Hier ligt een overledene die van aanpakken weet. Nergens merk je iets van het zwerfvuil, de rotzooi, de troep, die in deze streken normaal gesproken meteen aangeeft of je je op Arabisch territorium bevindt. De memorial site ademt iets internationaals, iets wat je herkent van vliegvelden, veradercentra en crematoria. Zuiver glas en steen, in strakke geometrische patronen neergezet. Zakelijk en onverbiddellijk. De ontwerpers hebben zorgvldig vermeden om ook maar iets te laten lijken op een menselijke vorm. Menselijk is zwak, dat moeten we niet hebben. Mensen gaan dood en Arafat, zoals van rechts naar links valt te lezen, leeft voor eeuwig.
Iedereen weet natuurlijk dat Yasser geen lekkere jongen is geweest. Maar wie is dat wel? Goede mensen, daar lezen ze hier over in de Bijbel, de Torah, de Koran. Maar om God zijn zin gedaan te krijgen, moet je wel een rotzak worden. Dat is de oosterse paradox. Het goede ligt hier achter het kwade verborgen Je kunt er alleen maar bij als je vuile handen maakt.

Zoals bij alle paradoxen wordt ook hier het probleem veroorzaakt door een verkeerde vraagstelling, maar ga dat die lui maar eens uitleggen. Ga een gelovige maar eens uitleggen, dat wat hij gelooft in het echt gewoon verzonnen is. Ik zou het mijn reisgenoten niet eens aan hun verstand kunnen brengen – laat staan een volk, laat staan twee volken. Onbegonnen werk. We zullen ze in hun waan moeten laten. Halleluja, hatsikidee, amen. Arrivederci, goodbye.

Titel: Grillroom Jeruzalem
Schrijver: P.F. Thomése
Uitgever: Contact
isbn: 9789025436810
Advertenties

De vier maaltijden – Meir Shalev

th0olwbyg5_371

Volgens Lily

Het leuke van een leesclub is dat je boeken leest die je nooit zelf uitgekozen zou hebben. Zo kende ik de schrijver Meir Shalev helemaal niet, terwijl hij wordt gerekend tot de grootste schrijvers uit de moderne Israëlische literatuur. Maar wat een verrassend mooi boek is dit! Stop op pagina 1 al met te bedenken of alles wat beschreven wordt wel kan, maar laat je meevoeren op de fantasie van Shalev. Zedje groeit op met één moeder en drie vaders. Een boek vol over liefde en met mooie uitspraken:

  • ‘Dat is nou wat ik je zojuist heb gezegd, Zejde. Er zijn geen grote aanleidingen nodig om een vrouw lief te hebben, en de grootte van de liefde hangt nooit af van de grootte van de aanleiding. Soms is één woord dat ze zegt al genoeg. Soms alleen maar de lijn van de heup, als de stengel van een klaproos.’
  • ‘Wat zal ik je zeggen, Zejde, misschien zul je het ooit begrijpen en misschien ook nooit, maar één ding moet je weten over dat heimwee, zelfs als je het nooit zult begrijpen, en dat is dat heimwee geen reden nodig heeft.’
  • Ook leugenaars weten best dat waarheid en verzinsel niet elkaars tegenpolen zijn. Het zijn goede buren, die elkaar vragen hoe het met het leven staat en elkaar dingen lenen als de ander ze nodig heeft.
Fragment

‘Met Poerim, haar eerste Poerim in het dorp, zei ze tegen me: “Kom, Nomile, ik ga een bijzonder pak voor je maken.” Ik dacht al dat ik op zijn minst de koningin van Engeland zou worden, maar uiteindelijk naaide ze een gewoon jurkje voor me, kamde mijn haar zoals ik het nog nooit had gehad en stopte me een lappenpop in de hand. Ik vroeg haar als wat ik nu verkleed was, en zij zei: “Je bent verkleed als een ander meisje”. Dat was ook wat ik in de klas zei. Iedereen was verkleed zoals het hoorde, als koning of beroemdheid, en toen ze mij vroegen wat ik was, zei ik precies wat zij me had gezegd, dat ik verkleed was als een ander meisje. En dat met een zekere trots, zonder schaamte en met alle liefde waarmee ik besloten had van haar te houden. Want dat is de belangrijkste regel in de liefde, dat liefde een kwestie van besluiten is. Dat heb ik je al eens gezegd en ik zeg het je nog een keer. Je moet gewoon beslissen: nu is het liefde . Precies zoals ik het zeg. Nu is het liefde. Alles wat ik hoor en ruik en zie en denk, dat is liefde.’

Titel: De vier maaltijden
Schrijver: Meir Shalev
Uitgever: Anthos
isbn: 9789041414731