Drie dingen over Elsie – Joanna Cannon

image (12).png

Volgens Lily

Joanna Cannon (psychiater) werd bekend met haar boek Het probleem met bokken en schapen. In Drie dingen over Elsie staat het onderwerp dementie centraal. Er ontvouwt zich een prachtig verhaal over de 84-jarige Florence die in verzorgingstehuis Cherry Tree zit en daar van alles meemaakt, samen met haar hartsvriendin Elsie. Een ‘vriend’ uit een ver verleden komt ook in Cherry Tree wonen en vanaf dat moment is Florence onrustig en zoekt ze naar gerechtigheid. Maar in hoeverre bepaalt haar dementie de gebeurtenissen? De afloop van het verhaal is verrassend en mooi (zal het dan ook niet verklappen).

Ik probeerde dit aan Jack uit te leggen. Ik probeerde hem uit te leggen dat herinneringen soms niet herinnerd willen worden. Dat ze, in de uithoeken van je geest, achter alle andere herinneringen wegduiken en onvindbaar proberen te blijven.

Hoewel het verhaal goed in elkaar steekt, is de schrijfstijl van Cannon hier een daar niet helemaal top. Je verwacht op sommige plekken in zinnen andere woorden en ook het verloop van het verhaal is hier en daar wat vreemd. Er zitten wel veel mooie zinnen in, vooral bezien vanuit Florence, iemand die op leeftijd is en al veel heeft meegemaakt.

Dat is het probleem met begrafenissen als je zo oud wordt. Het grootste deel van de gastenlijst is je net een stapje voor geweest.

Dit boek is zeker een aanrader wanneer je met dementie in je omgeving te maken hebt.

Fragment

Maar het is toch geen misdaad om met een duif te praten? Net zomin als het een misdaad is om de traptreden een voor een te nemen? Of om soms te vergeten de gordijnen dicht te doen? Mensen vellen zo snel een oordeel. Om te beginnen die vrouw van de sociale dienst. Rond, bleek, veel te veel te melden voor slechts één kantje A4. Degene die de bal aan het rollen bracht om mij hier in Cherry Tree onder te brengen.
‘U hebt een probleempje met uw ADL-tjes, mevrouw Claybourne,’ zei ze. Uw activiteiten voor het dagelijks leven. 
Ze wist helemaal niet wat mijn activiteiten voor het dagelijks leven waren. Ze kende me niet eens. Dat wildvreemde mens kwam op een ochtend gewoon mijn woonkamer binnenstormen en beschuldigde me van allerlei dingen.
‘U kunt niet bij uw tenen, ‘ zei ze.
‘En wat heb ik daar beneden te zoeken?’
‘U kunt uw knopen niet dichtmaken’.
‘Marks & Spencer biedt een ruim assortiment aan kleding zonder dat er een knoop te bekennen is,’ zei ze.
De klok tikte in de hoek van de kamer en vergrootte de afstand tussen ons. Ze wierp een blik op de klok en keek weer weg.
Ze knipperde een paar keer met haar ogen en zei: ‘Daar gaat het niet om, mevrouw Claybourne. We moeten er zeker van zijn dat er goed voor u gezorgd wordt. We willen alleen maar het beste voor u.’
‘Willen we dat?’ vroeg ik.
Ze deden er niet lang over om mijn leven met de grond gelijk te maken. Ik had er tachtig jaar over gedaan om het op te bouwen, maar binnen een paar weken maakten ze het klein genoeg om in een manilla envelop te steken en mee te nemen naar vergaderingen. Ze ontvoerden het. Ze pakten het van me af toen ik dat het minst verwachtte, toen ik dacht dat ik mezelf in mijn ouderdom kon verschuilen en met rust gelaten zou worden.

image (13)

Titel: Drie dingen over Elsie
Schrijver: Joanna Cannon
Uitgever: Orlando
isbn: 9789492086907
Advertenties

Honolulu king – Anne-Gine Goemans

th_8_34b

Volgens Lily

Kees ’t Hart heeft op de cover van Honolulu King van Anne-Gine Goemans iets geschreven waar ik me zo in kan vinden namelijk: ‘Daar gaat het om in literatuur: iets schrijven wat anders is dan anders. Geestig en tragisch, scherp en ontroerend. Buitengewoon overtuigend.’ Want dat is het allemaal. Geestig zijn de beschrijvingen van de toko en de vriendschappen van de Honolulu Kings, tragisch zoals de relatie met dochter Aswani  en diens relatie met haar dochter Synne. Scherp: wat doet de vrijmetselarij met mensen? En ontroerend is vooral het liefdesverhaal tussen Hardy en zijn vrouw Caroline, van wij hij zijn hele leven zielsveel heeft gehouden, maar die nu door dementie steeds verder van hem verwijderd. Het onverwachte plot van het boek geeft veel stof tot nadenken.  Het is een op ware feiten geïnspireerd verhaal. Opgetekend met emotie en met humor. Al met al een aanrader!

Fragment

Voor de deur van de tempel kreeg Hardy een witte blinddoek om en daaroverheen werd een zwarte blinddoek geknoopt. Ook dat was geen verrassing voor Hardy, maar toch voelde hij zich extreem ongemakkelijk worden. Geblinddoekt en met gebogen hoofd werd hij door twee broeders de tempel binnengeleid. Hardy had broeder Anton eerder toevertrouwd dat hij vanwege zijn oorlogservaringen als een berg opzag tegen dit rituele onderdeel. Buigen voor de jappen met hun zwaardjes. Broeder Anton zag de parallellen en begreep zijn pijnpunten. ‘Beschouw het als een toneelstuk,’ zei hij. ‘Meer is het niet.’

Hardy hoorde van dichtbij de stem van de Achtbare Meester zeggen: ‘Gij staat hier geblinddoekt in stoffelijke duisternis om het geestelijke licht in uzelf te vinden… Keer steeds dieper in uzelf en het geheim der vrijmetselarij zult gij in uw hart ontdekken…’

Hardy was zo gegrepen door angst dat de woorden niet bij hem binnenkwamen. Zijn hartpompfunctie leek ontregeld, alsof de thermostaat op hol was geslagen. Koud en warm wisselden zich in hoog tempo af. Drie reizen stonden nog op het programma van zijn initiatie. Het is een toneelstuk, hield Hardy zichzelf voor, maar de beproevingen voelden als een enkeltje bezettingstijd. Met de blinddoeken klam van transpiratievocht moest Hardy over hindernissen in de tempel stappen, terwijl de aanwezige broeders hels kabaal maakten. Hardy zocht dekking en lag onder zijn bed. Hij hoorde de vliegtuigen van de jappen laag over hun huis in Malang bulderen.

Titel: Honolulu King
Schrijver: Anne-Gine Goemans
Uitgever: Ambo|Anthos
isbn: 9789041425225