Het beste van Adam Sharp – Graeme Simsion

Volgens Lily

Jaren geleden las ik Het Rosie Project van Graeme Simsion. Wat een verfrissend boek was dat! Afgelopen week zag ik in een bak met afgeprijsde boeken Het beste van Adam Sharp liggen, ook van Simsion. En ook dit is weer een lekker vlot geschreven verhaal.

Ik had de bijnaam Seagull gekregen, naar de mop dat consultants net zeemeeuwen zijn: ze komen aanvliegen, krijsen wild en maken een hoop heisa, schijten iedereen onder en vliegen dan weer weg.

Adam Sharp is een man van 49 die, toen hij 26 jaar was als IT-consultant diverse opdrachten in het buitenland heeft gedaan, waaronder enkele maanden in Melbourne. Daar ontmoet hij Angelina, een 21-jarige soapactrice. Ze krijgen een relatie maar Adam reist toch verder naar zijn volgende bestemming. Ruim 20 jaar later krijgt hij ineens een mail van Angelina. Ze zoekt weer voorzichtig contact. Waarom, vraagt Adam zich af. Uiteindelijk gaat hij in op een uitnodiging van Angelina en haar man om voor een week naar Frankrijk te komen. En dan begint het gedonder pas echt.

‘Dit klinkt vast heel genant en oppervlakkig, maar toen ik vijfenveertig werd, zei ik tegen mijn moeder: “Ze zeggen dat vrouwen na hun vijfenveertigste verdwijnen,” en toen zei mijn moeder: “Onzin. Je verdwijnt helemaal niet. Mannen zien je alleen niet meer staan.”‘

Het einde van het boek is een beetje langdradig, blijven ze nou wel of niet bijelkaar. Dat had wel iets korter gekund en het wordt hier en daar ook wat ongeloofwaardig. Wat wel ontzettend leuk is, is de playlist achterin. In het boek komt veel muziek voor omdat Adam graag piano speelt (zie ook de cover van het boek). Muziek speelt ook een belangrijke rol in de liefde tussen Adam en Angelina. Het was heerlijk om met oortjes in naar de muziek uit de playlist te luisteren en tegelijk het boek te lezen.

Fragment

Het perron stond vol mensen die wilden instappen. Het eerste wat ik opving was haar parfum, de geur die ik op twintig passen afstand kon herkennen. Toen stapte de man die voor me stond opzij, en daar stond ze.
Ze was wel veranderd. Haar lippen waren minder vol, haar jukbeenderen geprononceerder, en ze was slanker, eleganter. Haar haar, nog hetzelfde donkerbruin, was korter, zoals ik al op haar Skype-foto had gezien. Ze droeg een zonnebril, een wit topje met abstracte print, een kort jasje, lichtblauwe spijkerbroek, schoenen met hoge hakken en ringen met grote stenen om haar middel- en wijsvingers, die peziger waren dan ik me herinnerde.
We bleven allebei staan en namen elkaar zwijgend op. De menigte dunde uit en de trein reed weg en liet ons alleen achter. Ik wist twee dingen zeker, zonder enige twijfel. Ten eerste dat het de juiste keuze was geweest om haar weer op te zoeken, wat de prijs ook was en wat er ook zou gebeuren. Het was weer net als in Shanksy’s bar, op die avond dat ik ‘I Hope that I Don’t Fall in Love with You’ had gespeeld en haar op me had zien wachten met een Fallen Angel in haar hand, terwijl ze haar zenuwen had proberen te verbergen.
Het tweede wat ik wist, ook al was daar geen enkel bewijs voor – behalve datgene wat er zich zonder woorden tussen ons afspeelde – was dat zij precies hetzelfde voelde en dat niet had verwacht.

Tom Waits
Titel: Het beste van Adam Sharp
Schrijver: Graeme Simsion
Uitgever: Luitingh-Sijthoff
isbn: 9789024573851

DJ – Kluun

9200000022092012_d23

 

Volgens Lily

Het zou mooi weer worden die zondag, en de eerste dag op het strand is altijd mijn gelukkigste dag van het jaar. Dus ik bij de bieb op zoek naar een passend boek voor die gelegenheid. Dat werd DJ van Kluun. En het was raak in die zin dat het heerlijk wegleest. Kluun voert zichzelf op als hoofdpersoon, en dat is nou precies waar de verwarring begint. Want al lezende merk ik dat de persoon Kluun uit het boek niet exact de schrijver Kluun zelf is (in het boek heeft hij een zoon en dochter, in het echt drie dochters, dat weet ik dan toevallig). En zo blijf je het hele boek denken, is dit nou echt gebeurd of niet. Er worden allerlei personages en namen opgevoerd die verdacht veel of echte personen lijken. Maar volgens de verantwoording is het allemaal fictie.

Het is wel leuk om eens over een scene te lezen waar ik niet veel van weet: de dansscene. En slecht geschreven is het zeker niet! Een echter pageturner. Dus wanneer je een dagje naar het strand gaat: lezen dit boek!

Fragment

Met twee tassen vol fruit en groente, hagelslag, sigaretten en wodka opende ik de voordeur. Mijn bovenbuurman, Rick of Roy, stond in het halletje. Op mijn verhuisdag hadden hij en zijn toen nog hoogzwangere vrouw zich aan me voorgesteld. Ik vond het gênant om opnieuw naar zijn naam te vragen.

Rick of Roy haalde net de NRC uit zijn brievenbus. Naast hem op de grond een groot pak Pampers.

‘Ha buurman!’ zei ik. ‘Alles goed met de kleine?’

Hij knikte. ‘Goed dat ik je tref, Kluun,’ zei Rick of Roy, ‘daar wilde ik het net even met je over hebben.’

Ik zette de boodschappentassen op de grond.

‘Het was vannacht flink lawaaiig. Eerst was er gestommel in het trappenhuis, en na tweeën ging de muziek ook nog een keer flink hard aan.’

Dat klopte. Thor had mijn appartement even verward met een club.

‘O jee, was het echt zo laat? ‘

‘Het was zes minuten over twee. Ik heb er speciaal op gelet. Jij bent schrijver en kunt ’s ochtends lekker uitslapen, maar zoals je weet hebben Janine en ik net een baby’tje en we hebben onze nachtrust hard nodig, dus…’

Op dat moment dreunde een snoeiharde bass drum het halletje in. Thor had blijkbaar mijn speakers in zijn laptop geplugd.

Rick of Roy fronste. ‘En een baby moet overdag ook slapen.’

‘Natuurlijk!’ Rick? Roy? Ik besloot de gok te nemen, vijftig procens kans. ‘Ik ga er meteen iets van zeggen, Rick.’

‘Dank je. En ik heet trouwens Remco.’

C8OrKx2UwAElicC__1__4a9

In Amsterdam rijdt zelfs de DJ-tram…

Terwijl ik dit stukje type, staat een Spotify-playlist op van de nummers die in het boek voorkomen, door Kluun handig samengebracht in een soundtrack-lijstje achter in het boek. Er zitten heerlijke nummers bij. (Als ik m’n ogen dicht doe, waan ik me weer op het strand!)

Titel: DJ
Schrijver: Kluun
Uitgever: Podium
isbn: 9789057596650

 

Aznavour – Matthijs van Nieuwkerk

thCJQ9RVDC_eda

Volgens Lily

Aan het begin van een lang weekend alleen in ons familiehuis in Zeeland kwam ik erachter dat ik mijn boek dat uit moest voor de boekenclub vergeten was… En wat doe je dan? Op de fiets het dorp in op zoek naar een boekhandel of in dit geval een winkel dat boeken verkoopt, want groot is het dorp niet. Zo liep ik bij de plaatselijke tabakswinkel annex speelgoedzaak die ook wat boeken verkoopt tegen Aznavour van Matthijs van Nieuwkerk aan. Een verzameling van zijn columns over maar één man: Charles Aznavour. Ik had al eerder van het boek gehoord en vond de adoratie van Van Nieuwkerk voor deze Armeens/Franse zanger ook wel aandoenlijk, dus ik was nieuwsgierig en kocht het. Hoogstaand is het niet, maar wel vermakelijk. En ik heb toch later op YouTube alle nummers die het boek worden beschreven beluisterd en bekeken. En eerlijk is eerlijk, ik had al een groot zwak voor She, één van de mooiste liefdesliedjes die er is, maar vanaf nu staat Emmenez-moi in mijn Top 10!

Fragment 

Het nieuwe jaar betekent ook de nieuwe Azna kiezen. Het leukste, maar moeilijkste klusje van het jaar.

Wat is de Azna? Ik zal dat uitleggen.

Ik leef mijn leven als een strak format en na de Azna begint de dag pas echt.

Elke ochtend word ik om zes uur wakker. De volgorde der handelingen is dan de volgende: ik sluip direct naar beneden om de poes binnen de laten die ’s nachts leeft en overdag slaapt, ik raap nrc.next van de mat, ik zet thee, lees de krant en maak tot slot de puzzels uit de next. Ik heb hierbij een stopwatch op tafel liggen en mijn record is acht minuten en twaalf seconden.

[…]

Als dat gepiept is, is het halfacht. Ik kijk even naar het NOS Journaal op tv. Daarna zet ik de douche aan. En dan komt de Azna.

Gedurende een heel jaar zet ik elke ochtend tijdens het douchen hetzelfde nummer op van Charles Aznavour, de beste zanger die ooit geleefd heeft. De Azna!

matthijs_van_nieuwkerk_9ed

Matthijs van Nieuwkerk

Titel: Aznavour
Schrijver: Matthijs van Nieuwkerk
Uitgever: Carrera
isbn: 9789048829248