Ten overstaan van de hele wereld – Alfred Hayes

ten_overstaan_van_e08

Volgens Lily

Hollywood heeft op veel mensen een grote aantrekkingskracht. Dat is niet alleen tegenwoordig zo, maar was dat ook al in de jaren ’50. Zo ook op de jonge vrouw uit Ten overstaan van de hele wereld, een klassieker uit 1958 die onlangs in het Nederlands werd vertaald. Na een moeizame jeugd met veel trauma’s probeert de vrouw het te maken als actrice in de stad waar je zo succesvol bent als je laatste project. En succesvol is ze niet. Ze raakt steeds meer verstrikt in haar eigen dromen. Ze wordt door een scenarioschrijver, die inmiddels wel begrijpt hoe het er in de filmstad aan toegaat, eerst gered uit de zee, vervolgens begint hij een liefdesrelatie met haar, een relatie die steeds destructiever wordt. Alfred Hayes baseerde deze psychologische roman op zijn persoonlijke ervaringen in Hollywood. Hayes (1911-1985) schreef zelf scenario’s, romans en poëzie. In 2015 verscheen de vertaling van zijn roman De prijs van de liefde uit 1953. Ten overstaan van de hele wereld is een mooi verslag van de wanhoop van mensen die het in Hollywood denken te gaan maken.

Fragment

Ze keek een beetje vijandig toen ik haar – om haar te vermaken, dacht ik zelf – de ene na de andere collega beschreef, het gesmoorde hameren op hun typemachines door de geïsoleerde muren. Ik herkende het als de vijandigheid van mensen voor wie serieuze zaken op het spel stonden of die dat althans dachten. Ze vond dat ik de snob uithing en daar had ze wel een beetje gelijk in. Als ik zo’n hekel aan de stad had en ik ongelukkig was (zoiets als contractbreuk hier, grenzend aan hoogverraad), waarom ging dan niet iedereen naar de oostkust?

Ach, de oostkust.

New York haatte ik ook, die uit zijn krachten gegroeide achterbuurt.

‘Nee, ik meen het, ‘ zei ze toen ik van het onderwerp af wilde. Waarom kwam ik hier als ik zo’n hekel aan de stad had, mijn werk niet leuk vond, waarom deed ik al die moeite dan? Het geld: dat was toch wel een overweging? Ze had gelijk. Dat was de overweging. Het feit dat je hier makkelijk aan je geld kwam, in zulke grote hoeveelheden, gaf mij het idee dat ik het onderwerp in het verleden nogal luchthartig had opgenomen, waardoor de lange weg naar het verdienen van een normaal inkomen achteraf nogal grotesk leek. Alleen: er was iets vreemds met het geld dat je hier verdiende. Had zij dat ook? Vond zij het ook niet een soort van fantoomgeld? Dat malle gedoe dat je van de ene dag op de andere rijk werd, maar, hoe gek het ook klonk, nooit echt rijk. Ik geloofde niet dat het geld, in zulke hoeveelheden, zoals ze zei, mij een groter gevoel van zekerheid gaf. Ik wees haar erop dat mijn gevoel voor zekerheid juist leek te zijn afgenomen.

alfred_hayes_0ec

Alfred Hayes

Titel: Ten overstaan van de hele wereld
Schrijver: Alfred Hayes
Uitgever: Lebowski
isbn: 9789048818808

 

Schitterende ruïnes – Jess Walter

i2cf25p0

Volgens Lily

Op de cover van het boek staat een mooie foto: het dorp Manarola, één van de vijf parels van de Cinque Terre in Italië. Het verhaal speelt zich echter af in het ingeslapen vissersdorpje Porto Vergogna (dat vlak naast de Cinque Terre zou moeten liggen). Maar ook in Hollywood. Richard Burton en Elizabeth Taylor zijn karakters die voorkomen in het boek.
Jess Walter deed er (met tussenpozen) 15 jaar over om dit boek te schrijven. De titel Schitterende ruïnes duidt op een interview dat Dick Cavett ooit had met Richard Burton, hij beschreef de acteur uit Wales toen als een ‘schitterende ruïne’. De thema van het boek is ontleend aan een zinsnede uit het boek ‘De kunst van de roman’ van Milan Kundera: ‘Niets lijkt zo voor de hand liggend, zo tastbaar en concreet als het moment waarin we leven. En toch ontglipt het ons volkomen. Alle treurigheid van het bestaan ligt in dit gegeven besloten’.

Fragment

Zijn ouders hadden hem ’s zomers weleens meegenomen naar het strand van Chiavari. Op een keer had hij, terwijl hij wat in het zand speelde, een beeldschone vrouw op het badhanddoek in de zon zien liggen. Haar huid glom. Pasquale kon zijn blik niet van haar afhouden. Toen ze uiteindelijk haar handdoek oprolde en vertrok, zwaaide ze even naar hem, maar de kleine Pasquale was als verlamd, niet in staat terug te zwaaien. Maar hij zag wel dat er iets uit haar tas viel. Hij stoof erop af en viste het uit het zand. Het was een ring, met rode steentjes. Pasquale liet de ring even in zijn handpalm liggen terwijl de vrouw wegliep. Toen keek hij op en zag dat zijn moeder naar hem keek, benieuwd wat hij zou doen. ‘Signora!’ riep hij, en hij rende achter de vrouw aan over het strand. De vrouw bleef staan, nam de ring aan, bedankte hem, gaf hem een klopje op zijn hoofd en overhandigde hem een muntje van vijftig lire. Toen hij terugkwam zei Pasquales moeder: ‘Ik hoop dat je hetzelfde zou hebben gedaan als ik niet had gekeken.’ Pasquale begreep niet goed wat ze bedoelde. ‘Soms,’zei ze, ‘is er verschil tussen wat we willen doen en wat we moeten doen.’ Ze legde een hand op zijn schouder. ‘Pasqo, hoe kleiner de kloof tussen wat je het liefste wilt en wat je eigenlijk zou moeten doen, hoe gelukkiger je zult zijn.’

IMG_6341__1__da2.jpg

Manarola – Cinque Terre – Italy

Titel: Schitterende ruïnes
Schrijver: Jess Walter
Uitgever: Marmer
isbn: 9789460681585