Ze hebben mijn vader vermoord – Édouard Louis

Schermopname_33__1__022

Volgens Lily

Ze hebben mijn vader vermoord, of hoe je in 73 pagina’s omver geblazen kunt worden. Édouard Louis is jong, homo en schreef al diverse boeken die het harde leven in Frankrijk voor de lagere klassen aan de orde stelden. Ze hebben mijn vader vermoord is een aanklacht tegen de Franse staat, maar een ook een liefdesbetuiging van een zoon aan zijn vader die gewelddadig, racistisch en homofoob is, en die hij tijdens zijn jeugd verafschuwde.

Je schaamde je omdat ik je confronteerde met de schoolcultuur, de cultuur die jou had buitengesloten, die niets van je had willen weten. Waar is de geschiedenis? De geschiedenis die op school werd onderwezen was niet jouw geschiedenis. Ze leerden ons de geschiedenis van de wereld en jij werd buiten de wereld gehouden.

Maar mensen worden gevormd door hun omstandigheden. En Louis realiseert zich dat beslissingen die in de politiek worden genomen een grote invloed hebben gehad op het mislukken van het leven van zijn vader. En hij wil dat de namen van deze ‘moordenaars’ genoemd worden. Zeer confronterend, maar na het lezen van het relaas van zijn vader eigenlijk ook zo terecht. Die gele hesjes hebben ineens ook een heel andere betekenis….

Fragment

Je besefte dat de politiek voor jou een kwestie van leven of dood was.
Op een dag in de herfst werd de schoolbonus, die elk jaar aan de gezinnen werd uitgekeerd om te helpen bij de aanschaf van schoolbehoeften, schriften en schooltassen, met bijna honderderd euro verhoogd. Je was dolblij, in de woonkamer riep je: ‘We gaan naar zee!’ en met z’n zessen waren we in onze vijfpersoonsauto vertrokken – ik zat in de kofferbak, als een gijzelaar in een spionagefilm: daat zat ik het liefst.
De hele dag was één groot feest.
Bij mensen die alles hebben, heb ik nog nooit een gezin naar zee zien gaan om een politieke beslissing te vieren, want voor hen verandert de politiek bijna niets. Dat drong tot me door toen ik in Parijs ging wonen, ver bij jou vandaag: de heersende klasse kan klagen over een linkse regering, kan klagen over een rechtse regering, maar een regering bezorgt ze nooit spijsverteringsproblemen, een regering verbrijzelt nooit hun rug, een regering stimuleert ze nooit om naar zee te gaan. De politiek verandert niets of erg weinig aan hun leven. Ook dat is vreemd, zij doen aan politiek terwijl de politiek bijna geen invloed op hun leven heeft. Voor de heersende klasse is politiek meestal een esthetische kwestie: een manier om over zichzelf te denken, een manier om de wereld te zien, om zichzelf op te bouwen. Voor ons was politiek een kwestie van leven of doodgaan.

edouard louis

Titel: Ze hebben mijn vader vermoord
Schrijver: Édouard Louis
Uitgever: De Bezige Bij
isbn: 9789403133300

 

 

Advertenties